•~TEN's Blog~•

ซ่า ๆ ๆ ๆ . . . . . . . .

เมฆสีคล้ำก้อนใหญ่ที่ลอยอยู่เบื้องบนกำลังสลายตัวให้หยดน้ำจำนวนมากลงมาสู่พื้นหญ้าของโรงเรียนลูกบาศก์ ท่ามกลางสายฝนที่กำลังสาดซัดลงมา ชายหนุ่มตัวสูงกำลังยืนเงยหน้ารับน้ำฝนอยู่อย่างสบายใจ

"ฮ้า . . . เย็นดีจริงๆ อย่างนี้สิถึงจะเรียนว่าหน้าฝนของแท้" เขาพูดกับตัวเองและน้ำฝนทีอยู่รอบๆตัวเขา

แฉะ ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงเท้าวิ่งบนฝืนน้ำดังขึ้นข้างๆตัว พร้อมกันกับที่เด็กชายผิวคล้ำตัวใหญ่วิ่งเข้ามาใก้เขา

"หวัดดีครับพี่รอน ทำไมมายืนตากฝนล่ะครับพี่" ภูมิถามขึ้นทั้งๆที่ตัวเองก็วิ่งออกมากลางฝนเหมือนกัน

"อ๋อ มันเย็นดีน่ะ พี่ชอบเวลาฝนตกมากเลย ถ้าไม่ออกมาให้โดนน้ำฝนสักหน่อยรู้สึกมันครั่นเนื้อครั่นตัวน่ะ"นายรอนตอบท่ามกลางเสียงของน้ำฝนที่กระทบฝืนหญ้า

"โอ้โหย นานๆทีจะเจอคนที่ชอบทำอะไรแปลกๆแบบนี้เหมือนกันนะครับเนี่ย ภูมิก็ชอบครับ แต่ว่ายืนเฉยๆมันไม่สนุกอ่ะ" เด็กชายตอบพร้อมกับทำท่าครุ่นคิด

"พูดน่าคิดแฮะ แต่จะทำอะไรดีล่ะพี่ก็อยากลองทำอย่างอื่นนอกจากยืนเฉยๆเหมือนกันน่ะแหละ" รอนคิดตามไปด้วย แต่ตอนนี้ภูมิคิดออกแล้วว่าจะทำอะไรดี

"ลองเล่นบาสกลางฝนดูมั้ยครับพี่รอน ท่าทางจะสนุกดีนะ ตอนนี้ก็เลิกเรียนแล้วเพื่อนๆที่รอให้ฝนหยุดอยู่คงกำลังเซ็งๆเพราะจะกลับบ้านก็ไม่ได้ ลองไปชวนกันดูไหมครับ" เด็กชายกล่าวพร้อมประกายในตาที่ทำให้รุ้ว่าจินตนาการไปไกลถึงตอนที่กำลังเล่นอยู่แล้ว

"อืม.. น่าสนุกดีนะ แต่ว่าจะมีใครมาเล่นด้วยล่ะ ฝนตกแบบนี้ไม่กลัวเป็นหวัดกันเลยรึไง"

"ไม่ต้องห่วงครับพี่รอน ไว้เป็นหน้าที่ผมเองครับพี่" เด็กชายพูดแล้วก็รีบวิ่งไปในอาคารเรียน

เมื่อเด็กชายวิ่งหายลับไปในอาคาร ก็มีเด็กหญิงใส่แว่นคนหนึ่ง เดินออกมาจากอาคารแต่ยังอยู่ใต้หลังคาสันสาดของอาคารเรียนอยู่ เธอใส่แว่นแล้วก็ถือกล่องพลาสติกที่มีสัญลักษ์ กากบาทสีแดง แล้วจ้องมองมาทางรอนอย่างตั้งอกตั้งใจเหมือนกับว่าศึกษาอะไรสักอย่างอยู่

=========================================

036 ปลา

น่ารักจัง >.< แต่ทำไมต้องตั้งใจจ้องกันขนาดนั้นด้วยนะ ?? เอ๋... หรือหน้าเรามีอะไรติดหว่า ฮะๆๆๆ โดนจ้องแบบนี้ก็เขินเหมือนกันแฮะ ว่าแต่ถือกล่องพยาบาลมาทำไมกันน๊า หรือว่าเธอจะเป็นลูกน้องหมอกั๊ซ กับ หมอโชค รึเปล่า??

=========================================

ระหว่างที่รอนกำลังคิดอะไรไปใหญ่ ภูมิก็วิ่งออกมาจากตึก พร้อมกับเพื่อนๆอีก 6 คน ตรงเข้ามาหารอน ที่ยืนอยู่กลางสนามเหมือนเดิม เด็กชายผิวขาวสวมแว่นตาเข้ามาทักรอนก่อนเป็นคนแรก

"สวัสดีครับ พี่รอน ผม ไทยครับ อยากลองเล่นบาสกับพี่รอนมานานแล้ว วันนี้ถึงเป็นไข้ก็ยอม เอ้า!!!" เด็กชายพูดพร้อมกับยิ้มหน้าบานตะไทให้รอนจนเห็นลักยิ้มได้อย่างชัดเจน

"ครับน้องไทย พี่ยังไม่เคยเล่นบาสเลยน่ะ แต่ของพวกนี้ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ยังไงก็เล่นให้เต็มเหนี่ยวเลยแล้วกันนะ ฮะๆๆๆ"นายรอนยิ้มกว้างไม่แพ้แบบที่ไทยเคยทำเมื่อตะกี๊นี้

"ได้เลยครับพี่รอน ระวังจะหอบกินซะก่อนนะครับ"

==========================================

017 ไทย

"ดูดี มีชาติตระกูล ไฮโซ บ้านรวย บลาๆๆๆๆ..." พวกนี้คือความคิดแรกที่เห็นไทย แต่พอลองคุยๆดูกลับรู้สึกว่ามันไม่ใช่แบบที่เราคิดแฮะ มันเริ่มจะ "กวนTeen ใจร้อน ถ่อยเล็กน้อย" เริ่มผสมเข้ามาในห้วงความคิด ดูท่าทางจะเล่นกีฬาเก่งแฮะ อารมณ์ดีด้วยแบบนี้ท่าทางคุยกันได้ยาวเลยล่ะนะ ฮะๆๆๆ

==========================================

"เฮ้ๆ ไทยนายเอาแต่คุยกับพี่รอนอยู่คนเดียวเลยนะ ทำอย่างกับเพิ่งเจอหน้ากันอย่างนั้นแหละ เขาว่าเป็นช่างโรงเรียนเราได้เกือบเดือนแล้วนะ" เด็กชายร่างสูง ใส่แว่นหนาเกือบ 5 มิล พูดด้วยน้ำเสียงกวนโอ๊ยสุดๆ

"อ้าว ก็ถึงพี่เขาจะมาอยู่โรงเรียนเรานานแล้วแต่ฉันยังไม่เคยคุยกับพี่เขาเลยนี่นา . . . "ไทยพูดด้วยอาการงุนงงที่เพื่อนพูดเหมือนกับเขาและพี่รอนสนิทกันมากอย่างนั้นแหละ

"หวัดดีครับพี่ไทย วันนี้จะได้เล่นบาสกับพี่ซะทีนะครับ ฮี่ๆๆๆ อยากมานานแล้ว เดี๋ยวพอพี่ลองเล่นดูก็จะติดใจเองครับ เชื่อผมๆๆๆ"เด็กชายใส่แว่นกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

"อ่ะนะ ทำเป็นพูดโน่นพูดนี่ ความจริงนายก็อยากคุยกับพี่รอนล่ะสิ บอกตรงๆก็ได้ไม่ต้องฟอร์มหรอก 555+"ไทยหัวเราะ ทำให้ธีเกิดอาการเขิน

"ปล่าวๆๆ ก็แค่อยากทักทายเฉยๆน่ะแหละ" นายธีรีบกลบเกลื่อนอาการที่เพิ่งแสดงออกไปเมื่อกี๊นี้

"ฮะๆๆๆ พวกน้องนี่สนิทกันดีจังเลยนะ แต่พี่ไม่ใช่ดารานะครับ ไม่เห็นต้องอะไรมากมายเลยอยากคุยก็คุยด้วยได้นี่ พี่ไม่กัดหรอกนะ" รอนพูดเสียงใสเพื่อจะสร้างความเป็นกันเองให้ธีหายเขิน

=========================================

016 ธี

เด็กเรียนสินะ อืม.... ถ้าไม่ใช่เด็กเรียนก็คงต้องเสพติดเกมส์ล่ะนะ แว่นหนามากมาย พูดด้วยแล้วรู้สึกเป้นคนขี้เกรงใจ ท่าทางจะชอบเล่นบาสมากเลยนะ เชิญชวนซะขนาดนี้ ชักคันไม้คันมือแล้วแฮะ เหอะๆๆๆ

=========================================

"ฮ้า อะไรกัน ไม่เห็นจะมีสาวๆมาดูซะหน่อยนี่ ฝนก็ตกแบบนี้เดี๋ยวตัวเปียกก็หมดหล่อกันพอดี" เด็กชายร่างคนหนึ่งกล่าวขึ้น กลางคัน

"เฮ่ยอะไรฟะ ถ้านายห่วงหล่อมากแล้วจะตามภูมิลงมาทำไมล่ะแมน??" เด็กสาวหน้าหวานร่างเล็กกล่าวเสียงแข็ง

"เอ้า ก็ตอนแรกชั้นนึกว่าจะมีสาวๆมายืนดูนี่นา เลยรีบตามลงมากน่ะ"

"ฝันไปเหอะ ฝนตกแบบนี้ใครเค้าจะมาดูนายกันเล่า ไอ้ขี้เก๊ก" เด็กสาวพูดท้าทายขึ้นอีก แต่อีกฝ่ายกลับเมินเฉย

"น่าๆ อย่าว่าอะไรกันเลยนะ น้องผู้หญิงนี่ห้าวดีนะครับ เหมือนแม่พี่เลยนะ ฮะๆๆๆ" รอนรีบตัดบทก่อนที่จะมีการวางมวย

"ใครผู้หญิงครับพี่" ธี ถามทำหน้าตาเอ๋อเร๋อ

"ก็น้องคนนี้ไงครับ" รอนพูดพลางชี้ไปยังเด็กสาวที่ทำท่าทางเหมือน งงๆ

"เฮ้ยยยย พี่ครับผมเป็นผู้ชายนะครับพี่ โว้ยยยย ทำไมชอบมีคนเข้าใจผิดอยู่เรื่อยฟะ"

==============================================

028 น้ำ

ว๊ากกกกก ไม่จริงใช่มั้ยยย ถ้าเกิดเจ้าตัวไม่พูดเองนี่ก็ไม่เชื่อนะเนี่ย จะว่าไป มองดูดีๆใส่ชุด นร. ชาย นี่นา-*- เหอะๆๆๆ มัวแต่มองหน้าไม่ได้มองเสื้อเลย ดูท่าทางบ้าพลังนะเนี่ย เสียงก็ดัง ถ้าเป็นผู้หญิงจริงคงโหดกว่าแม่เราอีกแฮะ ฮะๆๆๆ แต่ก็ดีนะ นานๆทีเจอน้องผู้ชายหน้าหวานๆแบบนี้ก็แปลกดี น่าแกล้งชะมัด!!!

==============================================

"ฮ่าๆๆๆ ฉันบอกนายกี่รอบแล้วน้ำ ว่าหน้านายอ่ะ มันโมเอะ!!!" เด็กชายผมเกรียนหัวเราะเยาะเย้ย เพื่อนเต็มที่

"ใครบอกล่ะ หน้าแบบนี้แหละเขาเรียกว่าหล่อเฟ้ยยย" น้ำสวนกลับอย่างรวดเร็ว

"อ่ะ ครับๆ ปีนี้ลงประกวด Thailand Perfect Man เลยไหมล่ะครับ คุณพี่น้ำครับ"

==============================================

013 แมน

"กวนTeen" อีก1ราย แถมขี้เก๊กอีกต่างหาก ดูๆไปไม่ค่อยน่าคบแฮะ แต่ถ้าคิดดีๆคนแบบนี้ก็เฮฮาดีนะ อีกอย่างถึงมันจะเก๊กแต่มันก็เก๊กหลีหญิงไปวันๆ แค่นั้นเอง คงไม่มีอะไรมากมาย อย่างนี้ก็คงคุยด้วยได้ ดูไปเรื่อยๆก็แล้วกัน เหอะๆ

==============================================

"เอ่อ นาย 2 คนเลิกทะเลาะกันเหอะ เราว่าเราเริ่มหนาวแล้วน่ะ" เด็กชายตัวเล็กอีกคนพูด ผิวของเขาซีดเพราะดดนน้ำฝนจนหนาวสั่นไปหมด

"เราก็หนาว . . . ." เสียงของเด็กหนุ่ม หน้าตายที่โผล่มาตอนไหนก็ไม่รู้ ดังขึ้นข้างๆภูมิ ทำเอารอนสะดุ้งไปนิดนึงเพราะไม่รู้ว่ามีเขายืนอยู่ด้วยตั้งแต่แรก

"จริงสินี่ยืนคุยกันนานเลยนะเนี่ย กลางฝนซะด้วยสดกันจริงๆ" รอนพูดพร้อมกันมองไปยังเมฆฝนก้อนใหญ่บนผืนฟ้าที่ยังไม่มีแววว่าจะหยุดสาดละอองน้ำลงมาเบื้องล่างเลย

"เห็นด้วยครับพี่รอน" เด็กชายตัวเล็กพูดพร้อมกับพยักหน้าให้นายรอน

==============================================

027 กิฟ

ดูท่าทางเป็นคนเรื่อยสบายๆนะครับ แล้วก็เงียบๆด้วยไม่ค่อยพูดจา นี่แสดงว่าถ้าไม่ใช่ตากฝนจนหนาวทนไม่ไหวคงไม่พูดเลยสินะ แต่เคยได้ยินว่าคนพูดน้อยเป้นคนขี่ห่วงนา ฮะๆๆๆ แบบนี้ก็น่าทำความรู้จักไว้แฮะ

==============================================

"เออ....เราว่าเริ่มเล่นกันเลยเถอะ ยืนนานๆแล้วมันก็ยิ่งหนาวๆ ถ้าได้ขยับตัวหน่อยน่าจะหายหนาว..." เด็กชายหน้าตายพูดขึ้นอีก พร้อมกับเอามือกอดอกไว้ ลำตัวนิ่ง แต่ปากสั่น

==============================================

007 ฟาน

เงียบๆเฉื่อยๆ ดูแล้วลึกลับนะ เหมือนเก็บซ่อนอะไรเอาไว้ ทางที่ดีคุยด้วยดันบ่อยๆน่าจะรุ้อะไรเกี่ยวกับเจ้านี่มากขึ้น ยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักนะ!!!

==============================================

"เอาล่ะ พวกเรางั้นมาเริ่มแบ่งทีมกันเลยดีกว่านะเราว่า ยืนนานๆก็เริ่มหนาวแล้วเหมือนกัน" ภูมิพูดขึ้นท่าทางกระตือรือร้นขึ้นมาทันที

"โอ๊สสส" ทุกคนตอบรับพร้อมกัน แล้วก็เริ่มการแบ่งทีมอย่างเป็นมาตรฐานเด็กไทย ด้วยการ โอน้อยออก...

และได้แบ่งออกเป็น 2 ทีม ดังนี้

ทีมที่ 1 มี แมน กิฟ ไทย ภูมิ

ทีมที่ 2 มี น้ำ ฟาน ธี รอน

เมื่อแบ่งทีมได้แล้วทุกคนก็เข้าประจำที่ของตัวเองในสนาม ท่ามกลางสายฝนที่สาดลงมาหนักขึ้นกว่าเดิมเหมือนจะเพิ่มความเมามันส์ให้กับเกมส์ของพวกเขาทั้งหมด

"โอเค พร้อมแล้วเริ่มกันเลย !!" แมนพูด ตอนนี้ทิ้งมาดขี้เก๊กไปหมดแล้ว

"เดี๋ยวๆ แล้วจะให้ใครเป็นคนบอกเริ่มล่ะ เริ่มกันเองเดี๋ยวก็ไม่ยุติธรรมอีกอ่ะ" กิฟ เอ่ยขึ้น ทำให้ทุกคนต้องหยุดคิด

"ไม่ต้องคิดมากหรอกมั้ง เริ่มเลยเหอะ พี่อยากเล่นเต็มแก่แล้ว ฮะๆๆๆ" รอนพูดอย่างสบายๆแต่ขณะที่กำลังจะเริ่มเกมส์นั้นเองก็มีเสียงเสียงหนึ่งดังกังวาลมาจากตึก

"R U Ready, Cool guys"

To Be Cont.

เหอะๆๆๆๆ ขอตัดจบก่อนนะครับกลัวว่าจะยาวเกินไป ตอนนี้พูดถึงแต่ผู้ชายซะเยอะเลย มีปลา คนเดียวที่เป็นผู้หญิง --*-- ตอนหน้าจะยกผู้หญิงมาเป็นกองเชียร์แล้วครับ แต่จะมีใครกันบ้างขออุบไว้ก่อนเน้อ (คือว่าก็ยังไม่ได้คิดหรอก ฮะๆๆๆ) จะแต่งให้เสร็จภาพในอาทิตนี้แน่นอนครับ เพราะเดี๋ยวจะไม่ว่างอีกแล้ว มีโอกาสต้องรีบ อิอิอิ วันนี้ขอตัวนะครับ บายยย...

Link : 2A #1 #3